Συνέντευξη της Ναταλίας Μπαρτζώκα για την συμμετοχή της στο Edutrip

nataliaΗ Ναταλία Μπαρτζώκα είναι στο 2ο έτος της σχολής Χημικών Μηχανικών στο Ε.Μ.Π. και επιλέχθηκε φέτος να συμμετάσχει στο Edutrip. Ασχολείται με πολλές δραστηριότητες, εντός και εκτός της σχολής, όπως με τη μουσική και τις ξένες γλώσσες. Στο πλαίσιο του εθελοντισμού, συμμετέχει στην ομάδα Human Resources του Chemecon, και μέσα από αυτό προσπαθεί να βελτιώσει το ακαδημαϊκό περιβάλλον όσο περισσότερο γίνεται στη σχολή μας.

Βασίλης: Καλημέρα Ναταλία, χαίρομαι πολύ που δέχτηκες να συζητήσεις μαζί μας για ένα θέμα το οποίο απασχολεί αξιόλογη μερίδα φοιτητών, αλλά για το οποίο δεν υπάρχει επαρκής ενημέρωση.

Ναταλία: Η ευχαρίστηση είναι όλη δική μου.

Βασίλης: Τι είναι το Edutrip και για ποιο λόγο υπάρχει;

Ναταλία: Το Edutrip είναι ένα πρόγραμμα που συνδιοργανώνει το Corallia και οι σύλλογοι Ελλήνων φοιτητών των πανεπιστημίων της Αμερικής. Το Corallia είναι ένας οργανισμός που γενικά ασχολείται με την καινοτομία στην εκπαίδευση και στην επιχειρηματικότητα. Το συγκεκριμένο ταξίδι έχει ως στόχο να φέρει φοιτητές τόσο από Ελληνικά όσο και από Κυπριακά πανεπιστημιακά ιδρύματα σε επαφή με ένα ακαδημαϊκό περιβάλλον της Αμερικής, ώστε οι φοιτητές να εμπνευστούν και να πάρουν ιδέες για το πώς μπορούν να βελτιώσουν την ακαδημαϊκή πραγματικότητα στην Ελλάδα. Χρόνο με το χρόνο, αυξάνονται τα αμερικάνικα πανεπιστήμια που συμμετέχουν στο πρόγραμμα, οπότε οι φοιτητές έχουν τη δυνατότητα να επισκεφθούν περισσότερα πανεπιστημιακά ιδρύματα της Αμερικής. Έτσι και εγώ δήλωσα συμμετοχή σε αυτό το πρόγραμμα, μιας και το είχα ακούσει την προηγούμενη χρονιά από ένα παιδί που συμμετείχε, ενώ τη φετινή χρονιά παρακολούθησα την ημερίδα που είχε ως σκοπό την ενημέρωση των φοιτητών για το edutrip, που έγινε στο Πολυτεχνείο.

Βασίλης: Πώς ήταν η διαδικασία επιλογής των υποψηφίων (αίτηση, συνέντευξη); Ήταν πολλοί υποψήφιοι;

Ναταλία: Η διαδικασία επιλογής ήταν δύσκολη, επειδή ήταν αρκετά άτομα που είχαν κάνει αίτηση, συγκεκριμένα φέτος οι αιτήσεις ήταν 570 και οι κριτές έπρεπε να διαλέξουν 24 φοιτητές μόνο. Για τον σκοπό αυτό, οι φοιτητές είχαν υποχρέωση να συμπληρώσουν την αίτηση (όσοι βρίσκονται από το δεύτερο έως το προτελευταίο έτος των σπουδών τους, δηλαδή 4ο έτος για το Πολυτεχνείο). Γενικά δεν υπάρχει κάποιος απόλυτος περιορισμός σε μέσους όρους, βαθμολογίες και αριθμό περασμένων μαθημάτων, αλλά εκτιμούν ο φοιτητής να έχει μια συνέπεια στις σπουδές του και να τον ενδιαφέρει το αντικείμενο της σχολής του. Συνολικά, λοιπόν, αν κάποιος θέλει να συμμετάσχει στο πρόγραμμα θα πρέπει πέρα από τις βασικές ακαδημαϊκές πληροφορίες, να συμπληρώσει την αίτηση που αποτελείται από αρκετές ερωτήσεις, από τις οποίες οι περισσότερες είναι μικρής ανάπτυξης και αφορούν και την εθελοντική εμπειρία του φοιτητή εντός και εκτός του πλαισίου της σχολής. Επίσης, μερικές ερωτήσεις αφορούν το ομαδικό πνεύμα και τη λειτουργία του φοιτητή σε ομάδες γενικά, ενώ υπάρχουν και ερωτήσεις που αφορούν το ελληνικό πανεπιστήμιο, δηλαδή για παράδειγμα τι πλεονεκτήματα παρουσιάζει ή τι προβλήματα υπάρχουν. Ακόμη, ζητούνται και ιδέες από το φοιτητή που να βοηθούν στη βελτίωση της κατάστασης. Μετά από αυτή τη διαδικασία, επιλέγεται κάποιος αριθμός φοιτητών για το επόμενο στάδιο που είναι η συνέντευξη. Σε αυτή τη φάση το κάθε αμερικάνικο πανεπιστήμιο έχει επιλέξει τους υποψήφιους, οπότε ο φοιτητής γνωρίζει προς ποιο πανεπιστήμιο προορίζεται. Στη συνέντευξη από την προσωπική μου εμπειρία σε ρωτάνε περίπου τα ίδια με την αίτηση. Επίσης άφησαν το περιθώριο να ρωτήσω και εγώ κάποια πράγματα για το πανεπιστήμιο, ενώ στην αρχή ήταν η φάση γνωριμίας, δηλαδή με ρώτησαν προσωπικές ερωτήσεις για παράδειγμα για τα χόμπυ μου. Η συνέντευξη έγινε στα αγγλικά, ενώ η αίτηση στα ελληνικά.

Βασίλης: Όλες αυτές τις ερωτήσεις μπορούμε να τις βρούμε στο ίντερνετ;

Ναταλία: Νομίζω ότι αυτή τη στιγμή δεν υπάρχουν ελεύθερα στο ίντερνετ, αλλά μπορείτε να τις δείτε όταν ανοίξουν οι φόρμες για το επόμενο Edutrip, δηλαδή το Δεκέμβριο αν θυμάμαι σωστά. Ο χρόνος συμπλήρωσης των αιτήσεων είναι περίπου ένας μήνας από τότε που κοινοποιούνται οι ερωτήσεις.

Βασίλης: Εσύ σε ποιο πανεπιστήμιο πήγες και πώς σου φάνηκε;

Ναταλία: Επιλέχθηκα  για να πάω στο πανεπιστήμιο του Berkeley στη βόρεια California. Το πανεπιστήμιο και η πόλη του Berkeley είναι κοντά στο Σαν Φρανσίσκο, οπότε πετάξαμε με προορισμό το Σαν Φρανσίσκο και από εκεί μεταφερθήκαμε στο Berkeley. Είναι ένα πανεπιστήμιο που σίγουρα ήθελα να επισκεφθώ γιατί έχει διαφορετικό χαρακτήρα από πολλά άλλα αμερικάνικα πανεπιστημιακά ιδρύματα κυρίως λόγω του ότι είναι δημόσιο και γιατί είναι γνωστό για το φιλελεύθερο χαρακτήρα που έχει, και αυτό φαίνεται στο πανεπιστήμιο.

Βασίλης: Τι σου έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση στο πανεπιστήμιο που πήγες;

Ναταλία: Σίγουρα αυτό που μου έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση είναι το πόσο αφοσιωμένοι ήταν όλοι σε αυτό που έκαναν εκεί, τόσο οι φοιτητές όσο και οι καθηγητές σε όλες τις βαθμίδες. Όλοι ήταν τρομερά προσηλωμένοι σε αυτό που έκαναν και κανένας δε θα διαμαρτυρόταν επειδή είχε πολλές εργασίες ή πολλά διαγωνίσματα. Δεν υπήρχε πολύς ελεύθερος χρόνος, γιατί αυτό το χρόνο θα τον αξιοποιούσαν με ένα laptop σε μια καφετέρια και θα διάβαζαν από εκεί το μάθημα τους, έτσι και αλλιώς ήταν πολύ οργανωμένοι με όλα τα ηλεκτρονικά τους. Απλά το νόημα είναι ότι αφιέρωναν κάθε στιγμή σε αυτό που σπούδαζαν και δεν τους φαινόταν σαν βάρος αυτό, γιατί πραγματικά αυτό ήθελαν να κάνουν. Οι μεν φοιτητές ήταν εμπνευσμένοι από τους καθηγητές και αρκετοί ήταν σίγουροι για αυτό που ήθελαν να ασχοληθούν και ενθουσιασμένοι με αυτό. Από την άλλη οι καθηγητές φαίνονταν πολύ πρόθυμοι για να βοηθήσουν τους φοιτητές και να αφιερώσουν όσο χρόνο χρειάζεται για να μιλήσουν. Νομίζω αυτό ήταν που μου έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση.

Βασίλης: Υπάρχουν διαφορές μεταξύ των Ελλήνων φοιτητών και των αντίστοιχων Αμερικάνων;

Ναταλία: Σίγουρα υπάρχουν. Κυρίως στη νοοτροπία, όπως είπαμε και πριν, ότι εδώ το πιο συνηθισμένο σε μια σχολή είναι να δεις όλες τις ώρες γεμάτη την καφετέρια με φοιτητές που χαλαρώνουν-μιλάνε, το οποίο δεν είναι κακό σίγουρα, απλά υπάρχουν φοιτητές που αναλώνονται σε αυτό όλη τους τη μέρα, ενώ στην Αμερική δε θα δεις κάτι τέτοιο. Αντίθετα θα τους δεις συνεχώς να δουλεύουν κάποιο πρότζεκτ ή να διαβάζουν κάτι και συνέχεια να βρίσκουν τι παραπάνω μπορούν να κάνουν για να βοηθήσουν και τον εαυτό τους, αλλά και το ίδιο το πανεπιστήμιο και τους συμφοιτητές.

Βασίλης: Τι υποχρεώσεις είχαν οι φοιτητές που συμμετείχαν στο Edutrip;

Ναταλία: Αυτές τις υποχρεώσεις τις αναφέρει και στην ιστοσελίδα του θεσμού. Οι άμεσες υποχρεώσεις αρχικά είναι η κάθε ομάδα που επισκέφθηκε ένα πανεπιστήμιο να συντάξει μια ομαδική αναφορά που θα περιγράφει αναλυτικά όλη της την εμπειρία εκεί. Στη συνέχεια άλλη μια υποχρέωση είναι η ατομική αναφορά στην οποία θα πρέπει και οι φοιτητές να προτείνουν κάποιες ιδέες: μια ιδέα που μπορεί να υλοποιηθεί άμεσα (βραχυπρόθεσμη), μία ιδέα που μπορεί να υλοποιηθεί σε μεγαλύτερο βάθος χρόνου και μία ιδέα που απαιτεί μεγαλύτερη προσπάθεια και ίσως συνεργασία περισσότερων ατόμων. Επίσης, νομίζω είναι η συμμετοχή σε κάποιες απολογιστικές συναντήσεις με τους διοργανωτές. Προς το παρόν, ασχολούμαστε με τις αναφορές και όλα αυτά γίνονται σε κάποιο χρονικό διάστημα.

Βασίλης: Μας είπες, λοιπόν για τις ιδέες που προσπαθεί να παράξει το edutrip. Προσωπικά γνωρίζεις κάποια δράση η οποία να ξεκίνησε από το ταξίδι;

Ναταλία: Προσωπικά γνωρίζω για το Chemecon, το οποίο είναι μια ιδέα που αναπτύχθηκε στο Edutrip. Αρχικά, αποτέλεσε υπόθεση εργασίας των ιδρυτικών μελών, Δέσποινα Ζυμπελούδη, Εμμανουέλα Γρατσία και της Χριστιάνας Τσιλιγιάννη, που είχαν την ιδέα δημιουργίας του Chemecon από την συμμετοχή τους σε ένα μάθημα της σχολής μας. Πήγαν λοιπόν στο edutrip, όπως επίσης πήγε και ο Γιώργος Ψαρέλλης, που είναι ο General Coordinator του Chemecon και όταν γύρισαν αποφάσισαν να οργανωθούν και εμπνευσμένοι από αντίστοιχους οργανισμούς στην Αμερική, αποφάσισαν να το κάνουν πιο επίσημο και να δημιουργήσουν αυτή την εθελοντική οργάνωση στη σχολή μας. Η άλλη ιδέα που προέκυψε από το περσινό edutrip, ήταν η Unique Minds από όσο γνωρίζω. Ήξερα ότι η Διάνα Βουτυράκου είχε οργανώσει από την περασμένη χρονιά το NTUNI-Day, μια ημερίδα ακαδημαϊκού προσανατολισμού που απευθύνεται σε μαθητές που ενδιαφέρονται να σπουδάσουν στο Πολυτεχνείο. Την επόμενη χρονιά η Διάνα συνεργάστηκε με τον Παύλο Σύμεντη, ο οποίος επίσης είχε συμμετάσχει στο ταξίδι και μαζί με άλλους δύο συμφοιτητές τους, το Στέφανο Πουλίδη και τη Χριστιάνα Ζούπα, αποφάσισαν να ιδρύσουν τη Unique Minds και να συνεχίσουν αυτές τις ημερίδες για τον ακαδημαϊκό προσανατολισμό, οι οποίες σίγουρα είναι πολύ καλή ιδέα για να γεφυρωθεί το τεράστιο χάσμα μεταξύ δευτεροβάθμιας και τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.

Βασίλης: Οπότε ερχόμαστε στην τελευταία ερώτηση και ελπίζω να μη σε κουράσαμε. Ποια είναι η συμβουλή σου προς τους υποψήφιους φοιτητές που ενδιαφέρονται για το πρόγραμμα;

Ναταλία: Η συμβουλή μου είναι στην αίτηση να γράψουν πραγματικά αυτό που σκέφτονται, γιατί το πρόγραμμα θέλει να αξιοποιήσει τις ιδέες των φοιτητών και τις πραγματικές τους σκέψεις πάνω στο ελληνικό πανεπιστήμιο . Σίγουρα θα πρέπει κανείς να δείξει στην αίτηση του, ότι δεν τον ενδιαφέρει μόνο να περνάει τα μαθήματα στη σχολή του και να πάρει το πτυχίο του, αλλά ότι έχει ένα γενικό ενδιαφέρον για το τι συμβαίνει στο Πανεπιστήμιό του. Θα πρέπει να γνωρίζει δηλαδή, τι προβλήματα υπάρχουν που απασχολούν τους φοιτητές σε κάθε πανεπιστήμιο, πώς μπορεί να τα βελτιώσει και τι πιστεύει ότι μπορεί να κερδίσει από αυτό το ταξίδι, δηλαδή γιατί πιστεύει ότι μπορεί να εμπνευστεί από ένα αμερικάνικο πανεπιστήμιο . Φυσικά κάποιος που κάνει την αίτηση σίγουρα έχει τέτοιους προβληματισμούς, απλά θα πρέπει να τους μεταδώσει και γραπτά και ίσως στο επόμενο στάδιο στη συνέντευξη. Κατά τη γνώμη μου δε ζητάνε κάτι παράλογο και νομίζω τα κριτήρια είναι αρκετά αντικειμενικά, ενώ τέλος η αξιολόγηση μου φάνηκε λογική.

Βασίλης: Ευχαριστούμε πάρα πολύ Ναταλία, ήσουν ιδιαίτερα διαφωτιστική, εύχομαι καλή συνέχεια στις σπουδές σου και μακάρι με την τεράστια εμπειρία που απέκτησες από αυτό το ταξίδι να καταφέρεις να επηρεάσεις τη σημερινή ελληνική πραγματικότητα που το έχει τόση ανάγκη.

Chemecon Newsteam,

Παπασημακόπουλος Βασίλης