Συνεντευξη των Σιωκα Γιωργου και Δημα Πετρου για τo Globelics

Το διεθνές συνέδριο Globelics  αποτελεί μία από τις σημαντικότερες συναντήσεις επιστημόνων από όλο τον κόσμο προκειμένου να συζητήσουν και να μοιραστούν γνώσεις γύρω από την καινοτομία, την επιχειρηματικότητα και την ανάπτυξη της οικονομίας. Βασικός διοργανωτής αυτού του συνεδρίου φέτος ήταν το εργαστήριο βιομηχανικής και ενεργειακής  οικονομίας ( Ε.Β.Ε.Ο.) του Ε.Μ.Π. Μιλήσαμε λοιπόν, με το Γιώργο Σιώκα και τον Πέτρο Δήμα, οι οποίοι είναι υποψήφιοι διδάκτορες , μέλη του Ε.Β.Ε.Ο. όπου και οι δύο είχαν σημαντικό ρόλο στη διοργάνωση και στην επιτυχή έκβαση του συνεδρίου, βιώνοντας το σε όλα τα επίπεδα.

Πώς σου δόθηκε η ευκαιρία να ασχοληθείς με το  Globelics ;

Γιώργος:  Η ευκαιρία μου δόθηκε επειδή είμαι μέλος  του εργαστηρίου (Ε.Β.Ε.Ο.) ως υποψήφιος διδάκτορας. Ο κύριος Καλογήρου (καθηγητής Ε.Μ.Π., διευθυντής Ε.Β.Ε.Ο.) είχε αναλάβει αυτό το μεγάλο πρότζεκτ, δηλαδή τη διοργάνωση του συνεδρίου εκ μέρους  του εργαστηρίου. Έτσι, ως μέλος της ευρύτερης και της στενής ερευνητικής ομάδας του εργαστηρίου, έπρεπε και ήθελα να εμπλακώ σε αυτό το πρότζεκτ.

Πέτρος: Ξεκίνησα το διδακτορικό μου ακριβώς όταν άρχισαν οι προετοιμασίες για το Globelics. Δεν γνώριζα τι είναι αυτό το συνέδριο και μια μέρα ο κύριος Τσακανίκας, που ήταν σημαντικό μέλος της  οργανωτικής επιτροπής, με παρακίνησε να συμμετάσχω σε μία συνέλευση για την οργάνωση του Globelics και κάπως έτσι ξεκίνησε για εμένα.

Τι αρμοδιότητες είχατε ;

Γιώργος: Ο ρόλος μου ήταν διττός. Πρώτος και κύριος ρόλος μου ήταν οι εθελοντές, δηλαδή να φτιάξω την ομάδα των εθελοντών που θα στηρίξουν το συνέδριο λίγο πριν και κατά τη διάρκεια του συνεδρίου και ο δεύτερος να παρέχω υποστηρικτικές υπηρεσίες στα υπόλοιπα μέλη του εργαστηρίου. Γενικότερα, ό,τι υπήρχε στο οργανωτικό κομμάτι είχε περάσει από τα χέρια μου, σε πρώτη φάση στο σχεδιασμό και στην συνέχεια στην υλοποίηση, μέχρι να φτάσει σε ένα σημείο να μπορεί να το αναλάβει ο καθένας μόνος του.

Πέτρος: Στην αρχή μου ανατέθηκε να ακολουθώ το Γιώργο και να τον βοηθάω σε ό,τι κάνει. Ωστόσο, μάλλον είχε γίνει λάθος αρχική εκτίμηση για τον αριθμό των εθελοντών και τη δουλειά που απαιτούσε η οργάνωση τους. Οπότε, σε πρώτη φάση, ανέλαβα ένα συντονιστικό ρόλο όσον αφορά τους εθελοντές και όσο περνούσε ο καιρός και αποκτούσα περισσότερη τριβή με τα θέματα του εργαστηρίου, σιγά σιγά ανέλαβα και άλλες υποχρεώσεις, οι οποίες ήταν σχετικά απλά πράγματα που όμως έπρεπε να γίνουν άμεσα.

Τι ήταν το πιο  απαιτητικό που έκανες για το συνέδριο ;

Πέτρος: Το πιο απαιτητικό που έκανα είναι ότι για να ετοιμάσεις εθελοντές πρέπει κάποιες φορές να ασχοληθείς όλη μέρα. Αυτό συμβαίνει γιατί δεν είναι μόνο πότε θα τους φέρεις, είναι και τι θα τους πεις και πώς θα καταφέρεις να τους αρέσει αυτό που θα ακούσουν για να μπορέσουν να αποδώσουν μετά ακόμα καλύτερα. Ήταν κάποιες μέρες που μπορεί να ξεκινούσαμε στις δέκα το πρωί στο εργαστήριο και να τελειώναμε στις δέκα το βράδυ.

IMG_0908!!!!!!!!!!!!!!!!!11

Γιώργος: ‘’ Το Globelics είναι από αυτά τα γεγονότα που σε επαναπροσδιορίζουν σαν άνθρωπο’’

Τι ήταν πιο δύσκολο, η προετοιμασία ή η εκτέλεση του συνεδρίου.;

Γιώργος:  Για εμένα πιο δύσκολο, όσον αφορά το κομμάτι των θεμάτων που έπρεπε να υλοποιηθούν,  ήταν η εκτέλεση του. Ωστόσο, αθροιστικά σαν εμπειρία αν κάποιος προσθέσει και το άγχος και την πίεση και την αγωνία, σίγουρα πιο δύσκολη ήταν η προετοιμασία, γιατί την ώρα της εκτέλεσης βλέπεις αυτό που έχεις δουλέψει, νιώθεις μια ανακούφιση και μια χαρά. Για εμένα αυτές οι στιγμές ήταν όντως πιο διασκεδαστικές και τις απόλαυσα περισσότερο γιατί ήθελα να τις βιώσω και ενώ ήταν πιο δύσκολο και με περισσότερο άγχος, μου έβγαινε πιο ωραία από την προετοιμασία. Αυτό συμβαίνει γιατί στην προετοιμασία είχα ένα άγχος αν θα γίνει στην ώρα του το κάθε πρότζεκτ, αν θα βγει  ή δε θα βγει τελικά. Αθροιστικά, δεν το απολαμβάνεις τόσο πολύ.

Προέκυψε κάποιο  απρόσμενο πρόβλημα που έπρεπε να λύσετε.;

Γιώργος: Γενικότερα όταν πρέπει να οργανώσεις ένα τόσο μεγάλο  πρότζεκτ πρέπει να έχεις από πριν plan A, plan B , plan C και γενικά να προλαβαίνεις πιθανές ατυχίες που μπορούν να προκύψουν. Για παράδειγμα, μία παρουσίαση που υπήρχε σε μορφή βίντεο και έπρεπε οπωσδήποτε να γίνει την είχαμε αποθηκευμένη σε τέσσερα διαφορετικά μέσα για να είμαστε σίγουροι. Βέβαια υπήρχαν και κάποια σχέδια που δεν βγήκαν τελικά. Γενικά, είχαμε περάσει στα παιδιά τη φιλοσοφία ότι πρέπει πάση θυσία να γίνουν κάποια πράγματα, τα όρια που μπορούν να κινηθούν ήταν γνωστά, οπότε αν κάτι από αυτά δε γίνει, κατευθείαν ενεργοποιείται ο δεύτερος μηχανισμός, οπότε πολλές φορές εμφανίζονταν τα back up που είχαμε, χωρίς καν εμείς να το συνειδητοποιήσουμε

Πέτρος:  Αυτή τη στιγμή δε νομίζω ότι μπορώ να θυμηθώ συγκεκριμένα πράγματα, αλλά σίγουρα είναι διψήφιος ο αριθμός των περιπτώσεων που τα πράγματα πήγαν στραβά ή δεν βγήκαν όπως αρχικά θέλαμε. Απ’ αυτή τη διαδικασία, καταλαβαίνεις ότι δεν πρέπει να απογοητεύεσαι με τίποτα, αν συμβεί κάτι δεν σημαίνει ότι τελείωσε ο κόσμος, αντίθετα, πρέπει να σκεφτείς αμέσως μία πιθανή λύση στο πρόβλημα που προέκυψε. Γι’ αυτό ακριβώς το λόγο, είχαμε ετοιμάσει μία ομάδα εθελοντών σε περίπτωση που υπάρξει κάπου ανάγκη, όπως και τελικά έγινε και πολλές φορές μάλιστα.

Τι θα έλεγες Πέτρο για να πείσεις κάποιον να ασχοληθεί με κάτι αντίστοιχο;

Πέτρος: Θα έλεγα ότι πρέπει να είναι προετοιμασμένος να αφιερώσει χρόνο, γιατί σε τέτοια πράγματα δε μπορείς να πεις ότι θα έχω ένα σταθερό χρονοδιάγραμμα. Τη μια μέρα μπορεί να μην ασχοληθείς καθόλου με αυτό, ενώ την άλλη μέρα πρέπει να είσαι έτοιμος να αφιερώσεις πολύ χρόνο.  Οι μέρες του συνεδρίου είναι χαμένες, δεκαοχτώ ώρες συνέδριο και οι υπόλοιπες ύπνο, δεν υπάρχει τίποτα άλλο. Πρέπει να ξέρεις πως ο μήνας πριν την έναρξη του συνεδρίου είναι χαμένος. Δεν είναι απαιτητικό το περιβάλλον, δεν είναι σαν μια εταιρεία που υπάρχει πίεση και άγχος, υπάρχουν ωστόσο deadlines. Υπάρχει ένα συνέδριο το οποίο πρέπει να γίνει. Το βασικότερο, ωστόσο που πρέπει να έχει οποιοσδήποτε θέλει να ασχοληθεί με κάτι αντίστοιχο είναι η όρεξη να μάθει πράγματα, αλλά ταυτόχρονα να αλλάξει και σαν άνθρωπος σε κάποιους τομείς.

Γιώργος: Να συμπληρώσω ότι εξαρτάται και από εσένα το πόσο θέλεις να ασχοληθείς, δηλαδή, αν θέλεις να είσαι ένας απλός εθελοντής ή αν θέλεις να ασχοληθείς και λίγο παραπάνω και βεβαίως να μάθεις περισσότερα. Πιστεύω κερδισμένοι βγήκαν αυτοί οι εθελοντές που αφιέρωσαν χρόνο και το βίωσαν, ενώ παράλληλα αναπτύσσονται και διαπροσωπικές σχέσεις μεταξύ των εθελοντών που αφιέρωσαν περισσότερο χρόνο κάνοντας τη συνεργασία πιο εύκολη.

IMG_0895!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Πέτρος: ‘’ Για εμένα το Globelics ήταν ένα μάθημα ζωής’’

Τι σχέση έχει το Globelics με τη χημική μηχανική;

Γιώργος: Όταν μπήκα στη σχολή (σαν προπτυχιακός) νόμιζα ότι χημικός μηχανικός είναι κάτι συγκεκριμένο γιατί έτσι είχα μάθει, αλλά όσο περνούν τα χρόνια συνειδητοποίησα ότι το να είσαι μηχανικός είναι ένας τρόπος ζωής περισσότερο, παρά κάποιο κομμάτι τεχνικό που πρέπει να ξέρεις, όπως φαίνεται και από τις επιλογές καριέρας αρκετών μηχανικών. Τώρα πώς γίνεται το Globelics να συνδεθεί με αυτό; Το Globelics δεν είναι ένα κλασσικό συνέδριο χημικής μηχανικής όπου θα παρουσιαστούν οι νέες τεχνολογίες, αλλά σίγουρα είναι ένα συνέδριο το οποίο εξετάζει εκείνες τις παραμέτρους που επηρεάζουν τη χημική μηχανική έμμεσα. Δηλαδή η καινοτομία είναι το α και το ω για έναν μηχανικό, η επιχειρηματικότητα  είναι μια διέξοδος, είναι κάτι που κάνουν οι περισσότεροι μηχανικοί, τα οικονομικά έχουν άμεση επίδραση στον μηχανικό, αν δεν υπάρχει η οικονομία να στηρίξει τον μηχανικό και τις βιομηχανίες το σύστημα δε λειτουργεί. Ουσιαστικά το Globelics παρουσιάζει αυτό που καθορίζει με έναν έμμεσο τρόπο λίγο ή πολύ τη χημική μηχανική χωρίς να εξετάζει το επιστημονικό περιβάλλον της ίδιας της χημικής μηχανικής. Ως χημικός μηχανικός, ίσως δεν έχεις να παρουσιάσεις κάτι, αλλά το να συμμετέχεις και να μάθεις από αυτό είναι μεγάλο κέρδoς για εσένα γιατί συνδέεις αυτά που ερευνάς ή έχεις σαν επάγγελμα με την πραγματικότητα.

Πέτρος: Έχω να  προσθέσω ακόμα, ότι το γεγονός ότι το πολυτεχνείο ανέλαβε ένα συνέδριο οικονομικής φύσεως, κατ’ αρχάς δείχνει ότι σε παγκόσμιο επίπεδο δεν υπάρχει πλέον ο διαχωρισμός που πρέπει να είσαι οικονομολόγος για να ασχοληθείς με τα οικονομικά. Όπως είπε και ο Γιώργος το να είσαι μηχανικός είναι τρόπος σκέψης. Ειδικότερα, τα οικονομικά εξετάζουν προβλήματα και το Globelics εξετάζει προβλήματα σε παγκόσμια κλίμακα. Οι μηχανικοί, με τη σειρά τους, καλούνται να λύνουν  συνεχώς προβλήματα, οποιασδήποτε μορφής. Βάσει αυτού του σκεπτικού, ένας μηχανικός ξέρει πώς να προσεγγίζει ένα οικονομικό πρόβλημα.

Τι κέρδισες από όλη αυτή  την εμπειρία;

Γιώργος: Κέρδισα πάρα πολλά πράγματα από αυτή την εμπειρία. Το πρώτο που μπορώ να πω ότι κέρδισα είναι σαν άνθρωπος. Έμαθα σαν πρότζεκτ μάνατζερ πολλά πράγματα για τον εαυτό μου που δεν ήξερα, συνειδητοποίησα κάποια αρνητικά στοιχεία που έχω και αδυναμίες μου που θα ήθελα να τις διορθώσω. Ακόμα, μου έδωσε έναν τρόπο διαφορετικό να σκέφτομαι, με βοήθησε να ωριμάσω ακόμα περισσότερο και να γίνω λίγο πιο επαγγελματίας. Ενώ πριν σκεφτόμουν πιο πολύ σαν φοιτητής, έμαθα να παίρνω πρωτοβουλίες μόνος μου. Το κυριότερο, ωστόσο, που κέρδισα πέραν της μεγάλης εμπειρίας είναι ότι γνώρισα φοβερά άτομα και έκανα νέους φίλους. Αυτό ήταν το μεγαλύτερο κέρδος που είχα από το Globelics.

Πέτρος: Θα συμφωνήσω ότι το βασικότερο που κέρδισα είναι οι φίλοι, και μάλιστα ανέλπιστα πολλοί. Ίσως είναι και τα καθήκοντα τέτοια που αναγκαστικά ασχολήθηκες με τόσους πολλούς εθελοντές, οι οποίοι σε υποστήριξαν. Οπότε μετά θα γίνουν διαπροσωπικές οι σχέσεις αναπόφευκτα. Η αλήθεια είναι ότι δεν περίμενα να γνωρίσω τόσους πολύ ωραίους τύπους. Από εκεί και πέρα μπαίνεις σε μια διαδικασία που ενώ σκέφτεσαι περισσότερο σαν φοιτητής, δηλαδή ό,τι λειτουργείς σε ένα ακαδημαϊκό περιβάλλον κάπως πιο χαλαρό, μέσα σε λίγες μέρες μπαίνεις σε συνθήκες εργασιακού περιβάλλοντος, καθώς πρέπει να κάνεις, ίσως απλά, πράγματα τα οποία όμως πρέπει να γίνουν αμέσως διότι διαφορετικά όλο το πρότζεκτ καθυστερεί. Γενικότερα, σου αλλάζει τον τρόπο σκέψης.

Θα το επαναλάμβανες;

Πέτρος: Ναι θα ήθελα, όχι άμεσα όμως. Πλέον ξέρουμε τον τρόπο που θα κυλούσαν όλα πολύ πιο γρήγορα και ομαλά, και θα το απολαμβάναμε περισσότερο.

Γιώργος: Και εγώ θα ήθελα, αν και μας κούρασε. Σίγουρα θα ήθελα να διατηρήσω την επαφή που είχα με τους φοιτητές, γιατί ξέρω όσο περνούν τα χρόνια άλλοι θα αναλάβουν αυτό το ρόλο που είχα εγώ και ο Πέτρος, και εμείς δε θα έχουμε ξανά αυτή την ευκαιρία γιατί θα έχουμε περισσότερο ακαδημαϊκά καθήκοντα.

Αλφόνσος Δελής,

Chemecon Newsteam